Jubelientje viert verjaardag met heerlijk voorleesboek

Recensie Jubelientje en de hoed van oma blootje★★★★★

Jubelientje viert dit jaar alweer haar 25ste verjaardag. Schrijver Hans Hagen en illustrator Philip Hopman vieren dat met een nieuw boek van het vrolijke meisje, Jubelientje en de hoed van oma Blootje.

Het Wat Heb Je Op Je Hoofd Museum
Jubelientjes oma wordt 66 jaar. Om dat te vieren bezoekt ze met Jubelientje en Dirk-Jan zes musea in Nederland. Ze zoeken een onzichtbare ridder in het Muiderslot. Ze meten het skelet van een dinosaurus in het Museon. Ze staan in het Spoorwegmuseum onder een locomotief die zo sterk is als duizend paarden. De rode draad in het boek is Het Wat Heb Je Op Je Hoofd Museum, dat Jubelientje en Dirk-Jan samen aan het oprichten zijn. Ze verzamelen hoeden, helmen, haren en zelfs een hertengewei om tentoon te stellen.

Buurman ho-ho-ho
Het boek is een genot om voor te lezen. Heerlijk, die kinderlogica van Jubelientje, die aan haar oma vraagt of ze later ook een mummie wil worden. En die chagrijnige buurman, die door de kinderen Buurman ho-ho-ho wordt genoemd en in Het Wat Heb Je Op Je Hoofd Museum de oordoppen het mooist vindt. Er is een grappig bijrolletje in het boek voor illustrator Philip Hopman, die in het Kinderboekenmuseum een workshop hoeden maken geeft. Ook zijn er veel getekende grapjes van Hopman, bijvoorbeeld het ronde gereedschap, waar je ‘een kilo pleisters’ bij nodig hebt.

Zwierige stijl
De zwierige stijl van Philip Hopman past goed bij de tekst van Hans Hagen. Ze hebben samen een levensecht karakter geschapen; de eigenwijze, bijdehante, maar ook lieve en grappige Jubelientje. De illustraties van Hopman zijn zo vrolijk. Gelukkig heeft hij af en toe een dubbele pagina gekregen waarop je je ogen uitkijkt. Zoals de tekening van Het Wat Heb Je Op Je Hoofd Museum, waarop Hopman alle hoofddeksels portretteert die Jubelientje en Dirk-Jan gedurende het boek hebben verzameld; van een piratenhoed en een kroon tot de mijter van Sinterklaas.

Strikjespasta, chocopasta, tandpasta
Hagen speelt prachtig met taal. In het verhaal Pasta mogen de kinderen de pasta voor bij het avondeten kiezen. Jubelientje kiest voor strikjespasta. Dirk-Jan heeft zin in chocopasta. En oma bedenkt dat de tandpasta op is.
Ook zijn er veel handgeschreven briefjes in het boek te vinden, waarop de kinderen taalspelletjes doen. Er worden bijvoorbeeld woorden verzonnen met pk; paardenkracht, pannenkoek en postkantoor. Maar het blijft allemaal luchtig, het is zeker geen ‘leren lezen’ boek. Natuurlijk kunnen kinderen die dat willen zelf ook woorden met pk gaan bedenken, maar het hoeft niet.
Het boek is niet alleen maar grappig. Lees dit ontroerende fragment uit het hoofdstuk Het schetsboek van opa, waarin we ontdekken waarom oma Oma Blootje wordt genoemd:

Oma pakt een schetsboek van de plank. Bij de eerste tekening krijgt ze een glimlach om haar mond. Ze slaat een bladzijde om en nog een. En weer. Ze gaat op het bankje zitten. Haar ogen dwalen over de bladzijden, van onder tot boven.
‘Mag ik het ook zien’ vraagt Jubelientje.
Maar oma hoort het niet. Ze bladert en bladert… Ze kijkt heel blij. Het lijkt of ze in opa’s schetsboek is verdwenen. De laatste tekening drukt ze tegen zich aan. De glimlach verdwijnt. En ineens rolt er iets over haar wangen. Een riviertje van zilver. Alsof er een slakje heeft gelopen. Jubelientje gaat naast oma zitten.
‘Wil je een zakdoek? Laat eens zien waarom je huilt.’
Jubelientje trekt oma’s armen omlaag. Zo kan ze in het schetsboek kijken. Opa heeft een vrouw getekend. Ze ligt in haar blootje op de bank. Maar die bank, daar is iets mee. Jubelientje kent hem ergens van. Die krul in de leuning… En dan snapt ze het ineens. Die leuning, daar leunt ze nú tegenaan.
‘Oma, dat ben jij! Jíj ligt op deze bank. In je nakie!’
Oma knikt. Ze legt haar hand op Jubelientjes arm. De glimlach komt weer tevoorschijn. Dwars door haar tranen heen.
‘Ik vind het zo jammer dat opa er niet meer is. Hij was zo lief.’

Moderne Jip en Janneke
Wat Jubelientje zo leuk maakt en waardoor de boeken over het bijdehante meisje volgens mij zo succesvol zijn, is de herkenbaarheid van de verhalen. Jubelientje en haar oma
vliegen niet op bezemstelen of vechten met draken. Nee, ze doen boodschappen, verwonderen zich om een potvisskelet en zijn samen verdrietig om opa die is overleden. Wat dat betreft zijn Jubelientje en Dirk-Jan eigenlijk een modernere versie van Jip en Janneke. Die tijdloze karakters van Annie M.G. Schmidt doenRecensie Jubelientje en de hoed van oma blootje namelijk ook alledaagse dingen, zoals samen spelen, naar de kapper gaan en gewoon lekker ondeugend zijn.

Voor altijd jong
Jubelientje en de hoed van oma Blootje is een geweldig voorleesboek. De zinnen zijn kort, net als de hoofdstukken, en het is uitgekomen in een heel handzaam formaat. De avonturen van Jubelientje sluiten goed aan bij de belevingswereld van kinderen vanaf een jaar of vijf. Het is ook een prachtig boek om cadeau te doen aan kinderen van een jaar of 7, die net zelf kunnen lezen.
Jubelientje en de hoed van oma Blootje past goed in het thema van de Kinderboekenweek, Voor altijd jong, waarin opa’s en oma’s centraal staan. Nog een extra reden dus om dit heerlijke boek aan te schaffen.

Uitgeverij Querido, 140 bladzijden, €14,99, voorlezen vanaf 5 jaar, zelf lezen vanaf 7 jaar

Tip: Vanwege de verjaardag van Jubelientje heeft Uitgeverij Querido een Jubelientje Jubileum wedstrijd, waarbij je elke maand een boekenpakket kunt winnen.

Eerder recenseerde ik van Philip Hopman:
Boer Boris en de eieren
Ga toch fietsen!

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s