Wat niemand ziet – Martijn Niemeijer

wat niemand ziet.jpg★★★★☆

Wat niemand ziet, het debuut van Martijn Niemeijer, gaat heftig van start. De eerste zin is: Pa en ma zijn dood. Niks rustig de karakters leren kennen, nee, de toon is gezet.

Het boek gaat over Roswitha, maar ze wordt het liefst gewoon Ros genoemd. Ros komt niet uit een warm nest. Haar moeder is gokverslaafd, haar vader een alcoholist. In het eerste hoofdstuk is Ros op het politiebureau om aan de aardige agente Fairouz te vertellen wat ze kan over het leven van haar overleden ouders. Maar Ros praat niet graag. Door de omstandigheden is het een heel teruggetrokken kind, dat leeft in haar eigen wereldje. Neem het haar eens kwalijk.

Ros brengt haar dagen grotendeels door op straat. Ze maakt afvaltuintjes op verschillende plekken in de stad. Van sigarettenpakjes, elastiekjes, bierdoppen en alles wat ze maar in handen krijgt, bouwt ze kleine kunstwerkjes. Dankzij haar tuintjes heeft ze een doel in het leven en een afleiding van alle ellende. Af en toe gaat ze langs bij Jill, de zus van haar moeder. Maar die is druk met haar schilderwerk en haar nieuwe liefje. Er is ook nog een juf die zich zorgen maakt om Ros, maar die zet niet door om haar werkelijk te helpen en Ros accepteert geen hulp. Ze schaamt zich voor haar thuissituatie.

Op een dag verstopt Ros wat kastanjes in haar afvaltuintjes. Als ze de volgende dag terugkeert, zijn de kastanjes met ijzerdraad bewerkt tot diertjes. Ros heeft een vriend. Ze communiceren met elkaar door in de afvaltuintjes cadeautjes en briefjes achter te laten. Ros komt er via boekhandelaar Michiel achter dat haar vriend een man is die Floriaan heet. Hij is ontslagen omdat hij op zijn werk een misstand aan de kaak stelde en leeft nu in armoede. In Floriaan herkennen we Fred Spijkers, de man die een doofpot bij Defensie onthulde en 26 jaar moest wachten op eerherstel. Het boek is door Niemeijer onder andere aan hem opgedragen.

Wat niemand ziet is een indrukwekkend debuut. Het bestaat uit 51 ultrakorte hoofdstukjes, vaak maar anderhalve bladzijde lang. Het is een behoorlijk deprimerend verhaal. Een ernstig verwaarloosd meisje met bijna niemand op de wereld die zich om haar bekommert. Ik mag hopen dat er weinig kinderen zijn die zich in deze hoofdpersoon herkennen. En dat de kinderen die wel in zulke omstandigheden moeten leven, meer hulp krijgen van bijvoorbeeld hun juf of meester. Gelukkig kent het boek wel een optimistisch einde. En daar verklap ik niks mee, want dat is de wet van het kinderboek, de meeste in ieder geval.

Niemeijer heeft met Ros een interessant karakter weten te creëren. Ik vind het wel jammer dat hij de kwestie van Fred Spijkers eigenlijk één op één kopieert. Aan zijn geschiedenis is niks veranderd, alleen zijn naam heeft Niemeijer aangepast. Ik denk dat Niemeijer talent genoeg heeft om zelf een karakter te verzinnen. Want dat hij schrijftalent heeft, staat met dit debuut als een paal boven water. Ik ben heel benieuwd naar wat hij nog meer in petto heeft.

Uitgeverij Leopold, 148 bladzijden, vanaf 9 jaar, €13,99

Ik heb dit boek opgestuurd gekregen door Uitgeverij Leopold om te recenseren
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s