Is er dan niemand boos? – Toon Tellegen en Marc Boutavant

boos★★★★☆

In de wereld van Toon Tellegen hebben alle dieren emoties en kunnen ze die bijzonder goed uitdrukken. Er staan twaalf verhalen in het boek Is er dan niemand boos? De olifant is boos op zichzelf, omdat hij nooit ongeschonden in een boom kan klimmen. De tor en de aardworm maken ruzie wie van hen twee het boost is. En de klipdas is woedend op de zon, omdat die elke avond weer ondergaat.

Elke avond, als de zon onderging, klom de klipdas op een klein heuveltje en riep: ‘Niet ondergaan! Niet doen! Wil je dat wel eens laten! Ik waarschuw je!’ Hij zwaaide met zijn vuisten, sprong op en neer en kreeg tranen in zijn ogen van woede. Maar de zon ging altijd onder.

Het nijlpaard en de neushoorn treffen elkaar in het bos. Omdat ze op een smal paadje lopen, kunnen ze elkaar niet passeren. Ze zijn allebei vreselijk eigenwijs en weigeren voor de ander aan de kant te gaan. Ze zouden natuurlijk boos op elkaar kunnen worden, maar dat doen ze niet. Integendeel, ze delen een lekker hapje en maken een dansje. Als de schemering invalt gaan ze elk weer naar huis. Zo kan het natuurlijk ook.

De dieren hebben allemaal een vrij elegante manier van ruzie maken en boos zijn. Er vallen (haast) geen klappen, geen scheldwoorden en ze zijn ook nooit lang ontstemd. Het verhaal over de pad, die zwaar verontwaardigd de kaft siert, is prachtig. Pad is boos en mier legt hem uit wat hij met zijn boosheid kan doen. Hij kan hem wegblazen, verpulveren, er een muur omheen bouwen, verstoppen, verschrompelen, hem oververven in een andere kleur of er een dansje mee doen. Uiteindelijk gooit pad zijn boosheid weg en spreekt hij met mier over tevredenheid, waar je, volgens de mier, nooit iets mee moet doen. Dat lijkt me een goed verhaal om voor te lezen aan kinderen die niet zo goed weten wat ze met hun woede aanmoeten. Want daar gaat dit boek om. Iedereen is weleens boos, maar de kunst is hoe je ermee omgaat.

Het taalgebruik van Tellegen is genieten. Hij schroomt er niet voor in een kinderboek de woorden weemoed, smadelijk, gloedvol, wegkwijnen, koesteren en beduusd te gebruiken. Voor ouders een leuke uitdaging als hun kinderen vragen wat dat allemaal betekent. De illustraties van Fransman Marc Boutavant zijn prachtig. Alle dieren zien er heel pienter en knuffelig uit, met aandoenlijk grote ogen. De tekeningen zitten vol grappige en mooie details. Behalve de kwaaie pad is dit ook een van mijn favorieten, van de muis die een stilleven schildert.

niemand boos

 

Boutavant kreeg vorig jaar het Gulden Palet voor zijn illustraties bij Is er dan niemand boos?

Deze bundel verscheen eerder in 2002, toen met illustraties van Annemarie van Haeringen.

Uitgeverij Querido, 88 bladzijden, €15,99, vanaf 4 jaar

Bekijk op bol.com

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s